Dział Historii

   
Zapomniani Władcy Blacklock
opis: Historia zapomnianych władców Blacklock: Piotra I, Piotra II, Andera Buntownika i Piotra Daniela III.
wydano: n/a
autor: Siergiusz Asketil
   
   
    

1 marca 2013 roku sir Siergiusz Asketil - Książę Surmali - w ukrytym w podziemiach Pałacu Namiestnikowskiego schowku książęcym odnalazł po wiekach portrety nieznanych wcześniej władców i kroniki anonimowych autorów.

Kimże był Piotr? Nazwijmy go dziś Piotrem I Zapomnianym, gdyż przez wieki nikt nie wiedział o jego istnieniu. Przejął władzę w Państwie Gedańczyków po wspaniałym panowaniu ojca - Henryka Dominatora, ale czym się wyróżnił?
“I tak też 1280 rok stanie się dla wschodniego imperium Piotra znakiem szczególnym, będącym wzorem przyjaźni i zjednoczenia.” - tak w skrócie opisał ważny dla tej części świata rok nieznany nam kronikarz. W 1280 roku doszło bowiem do unii z Vasemirem panem Rivii, która zmieniła dalsze losy dzisiejszych ziem Surmali. Jak się okazało w późniejszej historii, bez zawarcie unii z Rivią państwo zostałoby podbite przez Morburgów. Wydarzenie to było przyznawane przez wiele lat dla Henryka Dominatora, który bardzo prawdopodobne, że w tamtych czasach nie mógł już żyć. I mimo tych plusów, niezależności od wroga i wzrostu poparcia wśród społeczeństwa, Piotr tą decyzją skazał się na zapomnienie.
Jego syn - Piotr II - oprócz korony dziedziczył również odpowiedzialność za decyzję swojego poprzednika i ojca. Nie byłoby to niczym trudnym w rękach doświadczonej w polityce osobie, ale Piotr II zasiadł na tronie młodo, tworząc przy tym wiele komplikacji. Z początku podejmował wiele dziwnych i niezrozumiałych nikomu decyzji, jak przykładowo palenie bydła na środku miasta lub zatapianie w morzu drogocennych przedmiotów, które później zostały odszukiwane przez biedotę. “Uważał to za formę rozrywki i turnieju w którym zwycięzcy dostają jakąś nagrodę” - pisał kronikarz. Nie wszystkim podobała się jednak taka forma zabawy. Większość mieszkańców Państwa uważało, że jest dziwakiem i niszczy reputację Gedańczyków w regionie i na świecie. Największym z opozycjonistów władzy książęcej okazał się Ander Buntownik, szlachcic z południa Rivii, którego to rodzina po unii z Vasemirem została stamtąd wygnana. Wtargnął się on do Pałacu i wraz z kompanami dokonał egzekucji. “Na mieście krążyły plotki o wykorzystaniu wieśniaków, którzy podobno brutalnie zabili strażników, a następnie samego Piotra [II]”.
Ander, który wymierzył samodzielnie sprawiedliwość stał się bohaterem narodowym. Głosił poglądy obce wcześniej zwykłym ludziom, obiecywał bogactwo i dobrobyt. Wszystko to jednak tylko po to by odnieść osobiste korzyści. Prawdę po kilku latach odkrył prawowity następca tronu, jeden z trzech synów, Daniel. Zamknięty po spisku w więzieniu uciekł i ukazując społeczności dowody zbrodni przeciw narodowi wywołał chaos w Gedanii. Arystokracja rządała krwi, a popierana była przez te same osoby, które wcześniej wielbiły Andera. Z tegoż powodu Buntownik potajemnie uciekł z miasta kierując się drogą morską na północ. Nikt więcej go nie widział i bardzo prawdopodobnie, że został zabity przez ludy z Nowej Temerii. Na lądzie pozostawił jednak żonę - Zurine - która weszła w porozumieniem z Piotrem Danielem III i otrzymała dawne ziemie na Rivii, z których wcześniej wraz z Anderem została wypędzona.
Dalsze panowanie wnuka Piotra I Zapomnianego przebiegło dość spokojnie. Doczekał się potomstwa: najstarszego syna zgodnie z tradycją nazwanego Piotrem - jego następce, Witolda - późniejszego Pana ziem od Gedanii zachodnich, Eryka - Pana Drawenu, Gabrieli zwanej Dobroduszną - Pani ziem od Gedanii południowych, oraz Urszuli - późniejszej zarządczyni Grodu Siedmiu Słońc. “Przed śmiercią dokonał jednak rzeczy niesłychanej - kazał spalić wszelkie dowody istnienia jego, Andera, oraz ojca i dziadka, by nikt nigdy nie dowiedział się o porażce władzy, którą to musiał naprawić”.

powrót na stronę główną IN

siedziba   współpraca   archiwum   linki

Copyright © 2001-2002 IN & m-Group